Ik zag je dadelijk want de bus was bijna leeg
  Ik kon wel zweren dat ook jij een kleurtje kreeg
  Je sloeg je ogen neer, ik liep voorbij en zweeg
  Ik durfde nog geen teken van herkenning geven
  Op lijn 7
  
  Ik kende jou van ziens, je woonde in de buurt
  En stiekem had ik jou vanuit het raam begluurd
  Op een toevallige ontmoeting aangestuurd
  Nu zat je daar een eind voor mij
  Op lijn 7.
  
  Lijn 7
  Lijn 7
  Lijn 7
  
  Een streep onder mijn kinderleven
  
  We moesten allebei tot aan de terminus
  De dag daarop zat je weer op de vroege bus
  Ik kon je moeilijk nog negeren nu en dus sprak ik je aan
  Maar je hebt mijn stem vast horen beven
  Op lijn 7
  
  Je knikte ja, dat ik wel naast je zitten mocht
  Ik wachte verlegen terwijl ik naar woorden zocht
  En het opwindende gevoel toen in een bocht
  Plots onze blote armen tegen elkaar wreven
  Op lijn 7
  
  Lijn 7
  Lijn 7
  Lijn 7
  
  Een streep onder mijn kinderleven
  
  Ik voel de dieselmotor trillen in mijn buik
  De muffe lucht, het is alsof ik ze nog ruik
  De overrompeling van liefde die ontluikt
  De lichte hoofdpijn is me altijd bijgebleven
  Van lijn 7
  
  Lijn 7
  Lijn 7
  Lijn 7
  
  Een streep onder mijn kinderleven
  
  Lijn 7
  Lijn 7
  Lijn 7
  
  Een streep onder mijn kinderleven